ماهنامه الکترونیکی رونا: نورآباد ممسنی شهری با امکانات بالقوه گردشگری

“ نورآباد ممسنی “ به عنوان مرکز شهرستان ممسنی در شمال غربی استان فارس، جمعیتی در حدود 55 هزار نفر را در خود جای داده است. این شهر در فاصله 160 کیلومتری شیراز، از به هم پیوستن 29 روستا و مکان – مزرعه شکل گرفته و پیرامون آن را اراضی حاصلخیز کشاورزی و باغات و ارتفاعات متعدد محصور کرده است. وجود اراضی کشاورزی پراکنده در میان بافت محلات موجود شهر، طراوت و زیبایی چشمگیری به شهر بخشیده است. که متأسفانه گسترش ساخت و سازهای شهری روی این اراضی، این طراوت و زیبایی را با تهدیدی جدی مواجه کرده است . شهرستان ممسنی تا پیش از سال 1341 همراه با فهلیان به عنوان بخشی از شهرستان کازرون شناخته می شد، اما با شروع اصلاحات اراضی و مقاومت و قیام عشایر منطقه و ایل ممسنی علیه حکومت مرکزی – که منجر به سرکوب آنها شد- دولت وقت تصمیم گرفت با تبدیل این بخش به شهرستان با مرکزیت شهر نورآباد ، بتواند نیروی نظامی در آن مستقر سازد. به دنبال اجرای این تصمیم ، اداره شهرستان نیز به یک فرمانده نظامی به نام “ سرهنگ عبدالحسین تژده “ سپرده شد. این فرد با ویژگی های یک فرمانده نظامی ، بسیار مستبد، اما در عین حال در فعالیت های عمرانی بسیار جدی و کوشا بود. به نحوی که در زمان فرمانداری او فعالیت های عمرانی زیادی در شهر انجام گرفت و خیابان ها و ساختمان های متعددی در شهر احداث شد و تمهیدات اتصال روستاها و مکان- مزرعه های پراکنده فراهم آمد . “ نورآباد ممسنی” با توجه به چشم اندازهای طبیعی شهر و اطراف آن و به ویژه مناظر طبیعی جنگل بوان – که به بهشت گمشده معروف است- از امکانات بالقوه گردشگری قابل توجهی در استان فارس برخوردار است که با تأمین سرمایه لازم و ایجاد تأسیسات و تجهیزات مورد نیاز می تواند به امکانات بالفعل تبدیل شود و فعالیت های اقتصادی شهر را رونق بخشد .