جنگ يعني پايان عقل
[ اردشیر زارعی قنواتی ]
چنانچه كسي در پايان قرن بيستم ادعا ميكرد كه تولد و دوران كودكي هزاره سوم را بايد در آغوش مادر جنگ به نظاره نشست، همگان نه تنها باور نمي كردند كه شايد وي را ديوانه نيز ميپنداشتند.
اين تلقي ديوانگي چندان هم بيربط نبود چرا كه تجارب دو جنگ جهاني و دهها جنگ منطقهاي اثبات نموده بود كه اين خشونت و عكسالعمل كور در قبال تحولات اجتماعي به غير از نيستي و اتلاف منابع انساني، اقتصادي و فرهنگي هيچ دستاورد ديگري براي انسان متمدن به همراه نداشته است.
ادامه