بي ترديد مهم ترين مساله اي كه پس از تلاش پرهزينه و ناموفق اسراييل براي نابودسازي حزب الله ذهن نو محافظه كاران كابينه ي بوش را به خود مشغول مي داشته ، تبديل شكست به پيروزي بوده است. اسراييل در زير فشار كابينه بوش بدلايلي كاملا" مغاير با آنچه كه اعلام شد، به جنوب لبنان هجوم برد هدف اين حمله عبارت بود از ممانعت ايران از به كارگيري نيروهاي شبه نظامي شيعي مذهب در صورت حمله آمريكا به ايران.
اگر بتوان مبارزان را از ناحيه مرزي آن كشور به سوي رودخانه ليتاني واپس راند، آنان نخواهند توانست حمله هاي موشكي خود را به اسراييل ادامه دهند. استقرار نيروهاي سازمان ملل پس از سال 2000 در جنوب لبنان به همين منظور « ايمن سازي مرزها» طراحي شده بود. اما اين نيروها تقريبا" هر روزه تهاجم هواپيماهاي اسراييل به مرزهاي هوايي لبنان پس از عقب نشيني اسراييل در سال 2000 را گزارش مي كردند. مردم لبنان ، از هر كيش ، اين عقب نشيني را به حساب رزمندگان حزب الله مي گذارند. در شرايطي كه بسياري از صاحب نظران، از جمله كاركزاران مسائل دفاعي در اسراييل درباره ي تمايل كاخ سفيد به بهر گيري از گزينه نظامي ( عليه ايران) ترديد روا مي دارند، ايالات متحده گام به گام آماده ي به كارگيري آن مي شود. نخست با اولين سخنراني بوش در سازمان ملل در سال 2002، كارزاري لفظي عليه ايران برانگيخته شد كه رييس جمهور در آن ايران را در شمار محورهاي شرارت» به حساب آورد. سپس در سال 2003 ، پيشنهادهاي ديپلماتيك ايران مردود شناخته شده و هياهو درباره ي برنامه اتمي ايران برانگيخته شد. آن گاه « اطلاعاتي» مشكوك در پهنه كارزار عليه محمد البرادعي به خاطر شانه خالي كردن از قراردادن ايران در شمار سرپيچي كنندگان از پيمان خودداري از تكثير جنگ افزارهاي هسته اي – نمايان شد سپس در ماه مه سال بعد، هنگامي كه ايالات متحده حاضر به پيوستن به گفتگو با نظام ايران به شرط موافقت آن با تعليق غني سازي اورانيم شد، جان بولتن سفير ايالات متحده در سازمان ملل به خبرنگار فاكس نيوز گفت كه بوش براي نشان دادن قدرت و رهبري آمريكا به جهانيان به چنين اقدامي دست مي زند. او اين كار را انجام مي دهد تا به جهانيان اعلام كند كه ما اين آخرين فرصت را به ايران مي دهيم تا ثابت كند، هنگامي كه زمامدارانش مي گويند ما به جنگ افزارهاي اتمي نياز نداريم ، سخن شان جدي است.
با دادن بسته ي پيشنهادها به ايران كه اين كشور از پذيرش آن سرباز زد، كابينه ي بوش تلاشهايش را براي حقانيت بخشيدن به حركتي هجوم آسا عليه ايران گسترش داد. مأموريت جديد نيروهاي سازمان ملل در لبنان را بايد در راستاي اين تمايل به تغيير نظام حاكم بر جمهوري اسلامي نگريست . وجود چنين تمايلي بر احتمال درگيرشدن خاورميانه در جنگي گسترده تر عليه ايران مي افزايد. حمله اي كه بايد فرانسه و ديگر كشورهاي اعزام كننده نيروهاي پاسدار صلح به جنوب لبنان را به حمايت از ايالات متحده و اسراييل در حمله اي كه هدفش ترسيم دوباره نقشه ي آسياي جنوب غربي خواهد بود برانگيزد. حتي اگر فرانسوي ها ، روس ها ، چيني ها و ديگران به همراه افكار عمومي جهانيان با حمله ايالات متحده به ايران مخالف باشند همچون نوبت پيشين با اين اقدام آشكارا مخالفت نخواهند كرد. اين البته اميدي است كه نو محافظه كاران دست كم به گونه اي آشكار ابراز مي دارند. نكته ي مهم تر اين است كه در صورتي كه بتوان حمله به ايران را به مثابه « نبرد با تروريسم» قلمداد كرد، افكار عمومي آمريكا از آن حمايت خواهد كرد. بوش پيش از اين حمله اسراييل به لبنان را اقدامي در اين راستا توصيف كرده بود و رسانه هاي رسمي آمريكا، بنا به وظيفه شان، جنگ اخير را به سان جنگي ميان اسراييل براي دفاع از موجوديت خود «در مقابل تروريست هاي جنبش حزب الله به نمايندگي از سوي ايران ، به سان : فعال ترين كشور حامي تروريسم» تعريف كرده اند، اما اين هياهوي تبليغاتي چندان اثر بخش نبوده است، نتيجه ي نظر سنجي ها نشان مي دهد كه مردم آمريكا ، هم نظري بيشتري با ديدگاه اروپائيان در اينمورد از خود نشان مي دهند. يعني آن را « پاسخي نامناسب» به گروگان گيري ( يا ربودن) دو سرباز اسراييلي مي دمند، اما ، تنها مفسران سياسي شجاع ( و به حاشيه رانده شده ) گه گاه در توصيف حزب الله به سان نيرويي تروريستي ترديد روا مي دارند. آمريكاييان همچنان از شناخت حزب الله به عنوان يك جنبش سياسي مردمي بزرگ و عنصري شايسته در روند مسلط سياست لبنان محروم مانده اند. جنبش حزب الله بر پايه ي نتايج يك نظر پرسي ، از پذيرش 87% در جامعه ي لبنان كه ميان گروندگان به مذهب هاي گوناگون تقسيم شده برخوردار است. فقط آمريكايي هاي اندكي از اين حقيقت آگاهي دارند كه بسياري از مسيحيان لبنان كه بيش از 40% جمعيت آن كشور را در بردارند. اين گروه را مي ستايند. كساني كه گسترش جنگ با تروريسم را ترويج مي كنند مي توانند آسوده بخوابند زيرا بيشتر آمريكاييان پذيراي اين انديشه هستند كه ايران، سوريه و حزب الله ، كمابيش تروريست ، شرور و مرتبط با رخدادهاي 11 سپتامبرند. شايد يك سوم ملت ما مايل به پذيرش حمله به ايران و پيروي از سناريوي نقل شده از مكاشفات يوحنا در انجام پيش گويي انجيل اند و بدين سبب براي جنگ در راه خدا آماده اند.
با وجود فاجعه ي عراق ،مسئله دار شدن رخدادهاي افغانستان و شناسايي رئيس جمهور به مثابه شخصي ابله و نادرست ، كابينه ي تحت رهبري نو محافظه كاران ممكن است به آنچه مي خواهد برسد . و آن خاورميانه بزرگ، سرشار از هرج و مرج ، به مركزيت اسراييل و تحت اشغال آمريكا است.
بنا به گزارش ها، كاندي رايس كه از خبرهاي مربوط به حمله ي اسرائيل به قانا به خشم آمده بود، همچون همه وزيران خارجه جهان بر آتش بس فوري اصرار ورزيده، اما رييس كج انديش اش كه بر حفظ وضع موجود پاي فشرد و سخن او را ناديده گرفت.
بيم آن مي رود كه محافظه كاران علي رغم فاش شدن دروغ هاي آنان كه همچنان به كمك نا آگاهي، تعصب، بيم ، بي خبري، غوغاه هاي دسته جمعي نو فاشيستي روزنامه نگاران اينترنتي كه نسبت بزرگي از مجموع روزنامه نگاران را در بر مي گيرند، لابي اسراييلي و دستگاه آلوده سياسي، براي جامعه عمل پوشاندن هدفهايشان اميد بسته اند، براه خود ادامه دهند. رييس لابي اسراييلي در آمريكا (ايپك) به صراحت اعلام كرده است. تنها يك ملت در جهان قد برافراشته و به صراحت اعلام كرده است ، بگذاريد اسراييل كار را تمام كند.» و تاكيد مي كند كه جنگ لبنان چيزي جز تحريف مسئله ي واقعي يعني برنامه ي توليد جنگ افزار هسته اي در ايران نيست » مهم ترين هدف اين جنگ ، حذف جمهوري اسلامي ايران از نقشه جهان است . آمريكا خواهان آنچنان برنامه اي براي نيروهاي سازمان ملل در لبنان است كه بر مبناي آن متحد ساختن ايالات متحد و اروپا و اسراييل هدف مشترك خلع سلاح شايسته ترين نيروي مسلح خاور ميانه و دنياي پهناور اسلام و در گير كردن آنان با سوريه و ايران امكان پذير باشد اما فرانسه و اروپا همچنان به حذف حزب الله از فهرست سازمان هاي تروريستي آمريكا پاي مي فشارند. فرانسه همچنان در ضرورت حضور نيروهاي پانزده هزار نفري سازمان ملل در لبنان ترديد دارد و جنبه هايي از سياست ايالات متحد در منطقه را به باد انتقاد مي گيرد، روسيه همچنان مخالف تحريم ايران است . همه چيز درست بدان سان كه جنگ طلبان واشنگتن مي خواهند به پيش نمي رود. اسراييل به اين نتيجه رسيده است كه حاميان آمريكايي اش تهديدي را كه متوجه موجوديت آن است از ميان نخواهد برد.
به نظر چنين مي آيد كه جامعه ي لبنان در برابر برنامه ي جنگ افروزانه ايالات متحده – كه درگير طرح هاي پر رمز و رازي براي صحنه آوردن رقيبان و متحدان اروپايي خويش است – متحد شده است- . اين دستاورد به شدت در گرو تلاش هاي سنجيده ي سازمان دهندگان شيعي در ترويج وحدتي ملي گرايانه است. وحدتي كه اگر تداوم پيدا كند ، مي تواند الهام بخش جنبش جهاني گسترش يابنده ي ضد جنگ در هفته هاي پيش رو باشد.
اين اتحاد مي تواند نتايج نامنتظره و نادلخواه چشمگيري براي جنگ طلبان واشنگتن كه پيشينيه ي تروريستي كم نظيري در گذشته نزديك دارند به بار آورد.
نوشته : گري لوپ