دريا حسرت نبرم به خواب آن مرداب كارام درون دشت شب خفته‌ست دريايم و نيست باكم از توفان دريا، همه عمر، خوابش آشفته‌ست شفيعي كدكني (م سرشك) 1346- تهران سفر بخير - « به كجا‌ چنين شتابان؟» گون از نسيم پرسيد - دل من گرفته زينجا هوس سفر نداري زغبار اين بيابان؟ -« همه آرزويم، اما چه كنم كه بسته پايم....» -« به كجا چنين شتابان؟» - به هر آن كجا كه باشد به جز اين سرا سرايم -« سفرت بخير! اما، تو و دوستي، خدا را چو از اين كوير وحشت به سلامتي گذشتي، به شكوفه‌ها، به باران برسان سلام ما را. »